Logo debotlek.nl


Elly: 'Ik heb een echt dierenhart'

NISSEWAARDER VAN DE WEEK: ELLY DE HEER

In 2013 leest Elly de Heer een advertentie in de krant waarin Stichting Dieren4u vrijwilligers zoekt. Na het bijwonen van een informatieavond in Wijkcentrum De Akkers is ze 'verkocht'. Ze wil het team versterken. In september van dat jaar is zij de eerste chauffeur die de eerste dierenambulance, (de "262"), uitgereikt door Stichting DierenLot, gaat besturen. Deze bus krijgt de bijnaam Macelri.

Elly wordt op 8 maart 1965 geboren in Rotterdam. Na haar studie als biologisch chemisch laborante in Delft gaat ze werken bij Keuringsdienst van Waarden. Ook werkt ze 15 jaar bij een dierenarts. Uiteindelijk komt ook hier een eind aan. Na wegbezuinigd te zijn als postbezorger wordt Elly werkeloos. Vijf jaar geleden verhuisde ze naar Spijkenisse en ging aan de slag als chauffeur bij Dieren4u.

Spijkenisse - Het welzijn van dieren heeft Elly altijd al aan het hart gelegen. Ook als ze voor haar studie proefratten- en muizen bij TNO in Rijswijk moet gaan verzorgen, probeert ze dat zo goed mogelijk te doen. Elly: "Maar ik heb zelf nooit proeven hoeven te doen. Ik werkte daar samen met een dierenarts en moest waardes meten van de dieren." Dat ze bij Dieren4u dieren mag helpen, vindt ze geweldig. "Ik heb echt een dierenhart", glimlacht ze. Het rijden in de ambulance vindt ze het leukste en ze maakt met haar bijrijder dan ook heel wat kilometers met 'haar' Macelri'. Het werkgebied van de stichting verspreidt zich over Voorne-Putten, Rozenburg en Goeree-Overflakkee. En of het nou om een schildpad, een uil of een slang in nood gaat, Dieren4u zorgt dat ze naar een veilige plek gebracht worden. Tegenwoordig is de grote "344" haar favoriete bus.
Tijdens haar diensten maakt Elly van alles mee. Leuke dingen, maar ook minder leuke dingen. Zo haalt ze aangereden en gewonde dieren op, verleent indien nodig eerste hulp en brengt het dier naar een dierenarts. En of het nou een hond, kat, een zwaan of een buizerd is, dat maakt voor haar en alle andere vrijwilligers van de stichting geen verschil. "We werden een keer gebeld voor een meeuw. Bij aankomst zag ik dat er een haakje in de snavel zat. Ik pakte een stuk gereedschap en haalde het er voorzichtig uit. En het mooiste moment was toen ik hem weer vrij liet en hem zag wegvliegen", weet Elly zich te herinneren. Wat de vrijwilligster ook veel voldoening geeft, zijn de zorgritten naar het crematorium, want hoe verdrietig deze ook kunnen zijn, het baasje een mooi en verzorgd afscheid geven, geeft een fijn gevoel. Ook als een dier is aangereden, wordt het zo mooi mogelijk neergelegd. "We vragen altijd of de eigenaar het dier wil zien. En het is vaak geen prettig gezicht om een aangereden kat te moeten zien. Maar we proberen de verwondingen zoveel mogelijk af te dekken en als mensen dat willen, vervoeren we het dier ook naar een crematorium."

Moeilijke keuzes

Bij gelijktijdige meldingen moet je soms moeilijke keuzes maken. "Ik was op de Kanaalweg naar een melding van een gewonde kat in Hellevoetsluis toen we ook een melding van een aangereden hond in Maaswijk kregen. We hadden toen maar 1 ambulance.
Op dat moment moet je kiezen. We zijn doorgereden naar Hellevoetsluis. De kat heeft het gered, maar de hond niet. De hond was binnen 5 minuten overleden. Het was uiteindelijk de juiste keuze, maar een verschrikkelijk moeilijke." Elly hoopt samen met alle vrijwilligers van Dieren4u nog veel dieren te kunnen helpen.

Reageer als eerste
Meer berichten