Logo debotlek.nl


Nissewaarder van de week Sead helpt vluchtelingen vanuit zijn eigen ervaringen.
Nissewaarder van de week Sead helpt vluchtelingen vanuit zijn eigen ervaringen. (Foto: Evelyn Mervel)

Nissewaarder van de week Sead zorgt voor vluchtelingen

Sead Lekpek is teamleider bij vluchtelingenwerk. Als ervaringsdeskundige kan hij de vluchtelingen van nu bijstaan met raad en daad. In 1998 moest Sead vluchten uit het toenmalige Joegoslavië. Hij behoorde tot een Etnische minderheid in Kosovo. Sead: "Ik werd opgeroepen als reserve-militair en ik werd gedwongen om te kiezen tussen twee partijen, waar ik niet toe behoorde. Ik moest vluchten voor mijn veiligheid. Op deze manier kwam ik in Nederland terecht. Mijn ouders kwamen acht maanden later hiernaartoe. Zij vluchtten voor de NAVO-bombardementen."

Nissewaard - Eenmaal in Nederland volgde een lange asielzoekersprocedure. Sead verhuisde van het ene naar het andere AZC (Asielzoekerscentrum) op verschillende plaatsen in Nederland. Van 's-Gravendeel naar Delfzijl en daar vanuit naar Werkendam. Al die tijd was hij in afwachting van een verblijfsvergunning. "Uiteindelijk kwam ik in Schiedam terecht. Hier kon ik een kamertje huren. Een zogenaamde ROA-woning (regeling opvang asielzoekers)." Hier leerde hij Mieke kennen, zijn huidige vrouw. Zij werkte op het COA (Centraal Orgaan voor Asielzoekers). Na een procedure van zes jaar, kreeg Sead uiteindelijk te horen, dat hij geen verblijfsvergunning kreeg. Hij moest terug. "Kosovo was officieel veilig verklaard, maar in de realiteit was het nog lang niet veilig. Er werden nog steeds mensen vermoord uit wraak. Wapens waren nog niet allemaal ingeleverd en er woonden inmiddels andere mensen in mijn ouderlijk huis. Toen ik daar zat is Mieke naar mij toe gekomen, om mij weer terug te halen."

Antwerpen

Sead en Mieke trouwden in Nederland, maar ze kozen ervoor om in Antwerpen te gaan wonen. "Ik wilde niet meer naar Nederland. Alles was makkelijker in België. Eindelijk kon ik mijn rijbewijs halen. In Nederland mocht ik dit niet als asielzoeker. Ik mocht ook geen auto bezitten. Een verzekering afsluiten, mocht dan weer wel, maar als er wat zou gebeuren, dan was ik bij voorbaat schuldig. Ik mocht niet eens een telefoonabonnement afsluiten op mijn naam. Ik belde altijd prepaid. In België had ik weer vrijheid."
Helaas voelde zijn vrouw zich minder gelukkig in België. Zij voelde zich gediscrimineerd. "Zij verloor haar baan, omdat ze vonden dat ze een te Nederlands accent had en daar hielden de klanten niet van."
In 2007 besloot het echtpaar zich toch in Nederland te vestigen. Hier konden ze eindelijk hun leven opbouwen. Inmiddels hebben ze drie kinderen. "Ik heb mijn studie bestuurskunde en overheid management afgerond. In 2009 ben ik bij Vluchtelingenwerk terecht gekomen. Ik begon als activiteitenbegeleider en vanaf 2011 kon ik als teamleider gaan werken. Sinds mei 2016 ben ik teamleider geworden in Nissewaard."
Als ex-vluchteling is Sead zeer betrokken bij zowel zijn cliënten als de vrijwilligers die werken bij Vluchtelingenwerk. "Ik kan cliënten heel goed begrijpen. Ik heb alles meegemaakt, wat zij hebben meegemaakt, alleen zeven keer erger. Ik heb zeven jaar gewacht op een verblijfsvergunning. Tegenwoordig zijn de wachttijden op een verblijfsvergunning gelukkig jaren korter. Daarentegen zijn er een stuk minder AZC 's. Een heleboel zijn gesloten. De centra zijn een stuk minder prettig om in te wonen. Mensen wonen in grote ruimtes. In sportzalen, kerken of kampen zelfs met weinig privacy. Het is er soms niet eens veilig."
Naast Sead bestaat het team enkel uit vrijwilligers. Er werken maatschappelijk en juridisch begeleiders, administratieve krachten en tolken. "Ik vind het ook fijn om met mijn collega's te werken. Het zijn gedreven mensen en tussen sommige collega's zijn vriendschappen opgebloeid. Ik noem ze het goede van Nederland."

Reageer als eerste
Meer berichten