Bovenop de Hef, wijst zijn geboortehuis aan; Prins Hendrikkade 103.
Bovenop de Hef, wijst zijn geboortehuis aan; Prins Hendrikkade 103. (Foto: )

Het jochie van Zuid met pensioen

Hij twijfelde nog even aan de telefoon. Een interview? Er gaan toch wel meer mensen met pensioen? Maar na een korte stilte, stemde Joop van der Hor toch toe: "Dan weten ze op Zuid tenminste zeker dat ik eindelijk weg ben." De 65-jarige Van der Hor houdt het allermeest van zijn vrouw Gina (ook al heeft ze hem 'gegijzeld' in Spijkenisse, terwijl hij zelf zo graag in Rotterdam zou wonen), zoons Joeri en Tom en hun wederhelften Marie en Iwona en vooral kleindochter Frida. Maar toch, de Maastunnel is héél speciaal voor het jochie van Zuid. Daarvoor nam hij als kind een omweg naar de noordoever.

Door Emile van de Velde

Rotterdam - En het duurde lang, dat interview, láng. Niet alleen omdat Van der Hor niet meer kan stoppen als ie eenmaal aan het praten is. Hij heeft ook heel veel te vertellen over zijn leven, nu nóg kon Van der Hor slechts een fractie van alle anekdotes kwijt. Anekdotes over zijn jaren bij de politie (van aspirant tot brigadier, van de afdeling jeugd- en zedenzaken tot woordvoerder van Zuid), maar net zo goed over zijn tijd als sjouwer in de haven ('met huiden, dat stonk zo erg dat er altijd een zitplekje was in bus 68 naar huis').

En dan kun je ook nog uren met Van der Hor praten over de Maastunnel ('mijn meisje'). Speciaal voor die tunnel nam hij als jochie samen met zijn nichtje vanaf het Noordereiland (waar hij werd geboren) een grote omweg naar de noordoever. "Konden we onderweg lekker gillen in de tunnel, en bij de Spido kochten we een ijsje van muntjes die ik van broer gejat had. Anderhalf uur later waren we weer terug, zonder dat mijn moeder doorhad waar we waren geweest."

In zijn Toksjoo op Zuid laat hij samen met Roel Pot en vele anderen zien hoe mooi Zuid is, 'en tegelijk lekker jennen naar Noord'. Hij is één van De Steppers die voor het goede doel naar Parijs stepten. Eind augustus gaan ze voor het eerst sinds 2013 weer op pad, voor Villa Joep waar Van der Hor ambassadeur van is. Op 1 mei sloot Van der Hor zijn werkzame leven af. Maar je komt hem nog veel tegen in de wijk, vooral in 'zijn' Charlois. Ook omdat Van der Hor vaker dan voorheen verhalen voor deze krant schrijft.

Je zal 'm niet zo snel meer allerlei vergaderingen en acties zien organiseren of plannen zien schijven over hoe het veiliger kan, zoals hij deed voor winkelcentrum Zuidplein en de Maastunnel. Bij de politie was hij al een tijdje weg. Na een lange loopbaan. Van der Hor was ooit de eerste die vanaf de Slinge vrijwillig om overplaatsing naar Hoogvliet vroeg. "Normaal werd je daar voor straf heen gestuurd, als je een deuk in je auto had gereden, of te hard met de knuppel had geslagen."

Hij moest als agent vaak in het Botlekgebied zijn, bij vreselijke ongelukken. Maar nóg erger waren de dingen die hij bij jeugd- en zedenzaken zag, tot aan kindermoorden toe. "Ik heb ooit geprobeerd te tellen hoeveel doden ik heb gezien. Bij 55 ben ik maar gestopt. De brug bij Spijkenisse was mijn redding. Als ik daar stond te wachten, gleed alle ellende weer van me af." En dat voor een jochie dat zelf altijd een soort Pietje Bell was geweest. "Ja, ik deed weleens wat. Dat noemden we kattenkwaad. Bij mensen op de Mijnsherenlaan aanbellen en om geld vragen. 'Krijgen we geen kwartje, dan pikken we je matje'. En dan renden we er heel hard vandoor met de deurmat..."

Shopbox

Meer berichten